www.TheDefiningTension.com

[No. 13] The Janus Head of Corporate Law Revisited

In a very interesing post, the Glom's Gordon Smith writes that he doesn't often "hear law professors talking systematically about the use of law for strategic purposes" (also see Steve B here).

"The laws of economics explain how people make money. But another kind of law -- written by legislatures, bureaucracies, and courts -- often determines who gets what share."

Make the Rules or Your Rivals Will by Richard Shell is a book about law and strategy. Law professors teach and write about topics like public choice, agency capture, rent seeking, etc., but I don't often hear law professors talking systematically about the use of law for strategic purposes.

We tend to organize our thinking around doctrinal areas and around various legal skills. The systematic study of law and strategy seems different. It is not defined by a particular subject matter or set of skills. Even when we talk about law more generally, we generally do not analyze it through the lens of strategy. 

In simplest terms, the study of law and strategy views the world from the perspective of a business and asks: how can we use law to gain a competitive advantage? This question ought to be of interest to lawyers, but does any law school teach a class on law and strategy?

Hmm, perhaps the fact that my 2010 inaugural lecture The Janus Head of Corporate Law (i.e., (i) facilitating and (ii) regulating entrepreneurship) was published in Dutch - and not in English - has explanatory power as to why he missed it. Here's the abstract (in Dutch I'm afraid).

Ondernemerschap is een complexe zaak. De ondernemer moet via innovatieve activiteiten waarde zien te creëren, maar tegelijkertijd tussen vele regels en wetten manoeuvreren in een globaliserende wereld die steeds meer vergt, waarbij bovendien de foutentolerantie van de buitenwacht sterk afneemt. Intussen wordt het ondernemingsrecht in toenemende mate onvoorspelbaar, omdat rechtsvragen steeds vaker aan de hand van de wisselende omstandigheden van het geval beantwoord dienen te worden door de rechter, waarbij deze zich bij voorkeur beperkt tot een zaaksgebonden beslissing. Voor ondernemers is het belangrijk dat het ondernemingsrecht transparant is. Rechters hebben hierin een belangrijke taak: niet zozeer de wetgever, maar zíj moeten vooral het voor de dagelijkse praktijk relevante ondernemingsrecht gestructureerder gaan vormgeven, door de donkere plekken van het recht met dagelijkse relevantie voor de praktijk waar nodig en mogelijk uit te lichten.

I would be happy though to cross the Atlantic and pay a visit, to discuss things law and strategy (in English no less).

[No. 12] Shareholder Exit and Fair Price

Under Dutch corporate law, shareholders of a corporation with a 'closed'  structure - typically so-called ' BV's' - who either (i) want to force another shareholder to exit (combined with a share transfer and payment of a fair share price) or (ii) want to force an exit of themselves (ditto), can make use of a statutory regime enabling him to do so provided certain conditions are met (the "geschillenregeling").

This regime is not very popular, for more than one - good - reason; one of them being that this type of litigation can take years and years before the forced exit has taken place. Because of these hick-ups, the regime has been 'under construction' for some years now as part of the make-over of the statutory provisions on BV's. Hopefully as per July 1, 2012 the new regime will be in place, making things easier (and the regime more popular in use).

Anyway, under the current regime the Supreme Court has rendered only a handful of decisions. Last Friday the court added one, in a rather peculiar case that concerned a no. (ii) scenario: a shareholder who wants to force an exit of himself (combined with a share transfer and payment of a fair share price). Two short comments, limited to the current regime.

1. The Supreme Court basically decides that the lower court, when setting the fair price of the shares to be paid to the shareholder who exits (by choice) as per s. 2:343 DCC when the shareholders have already agreed to transfer the shares and pay a certain share price (anticipating the outcome of the case),  can factor in damage suffered by this shareholder -  due to the difference between (i) the advance payment of the share price (when the shares were transferred) and (ii) the higher share price as finally set by the court - by adding compensation fixed at the rate of statutory interest. The circumstance that the shareholder did not specifically ask for this interest is of no relevance here, as this mechanism - according to the court - is subsumed within s. 2:343 DCC.

Art. 2:340 lid 1 strekt ertoe dat de rechter, met inachtneming van het deskundigenbericht, zelfstandig de vergoeding vaststelt die voor de overgenomen aandelen verschuldigd is. Bij een redelijke toepassing van het in art. 2:343 BW kan de rechter bij de vaststelling van hetgeen in een geval als het onderhavige verschuldigd is rekening houden met het nadeel dat de eiser gedurende de periode tussen de overdracht van de aandelen en de definitieve vaststelling van de waarde daarvan lijdt door het gemis van het verschil tussen de vastgestelde waarde en het hem bij wijze van voorschot betaalde bedrag, en een forfaitaire vergoeding voor dat nadeel opnemen ter hoogte van de wettelijke rente. De omstandigheid dat [verweerder] geen wettelijke rente gevorderd heeft, behoefde de ondernemingskamer dus niet te weerhouden van toekenning van die vergoeding.

2. The Supreme Court also clarifies that, because of the language of s. 2:343(3) DCC, the court's decision as to the price cannot be made enforceable provisionally (i.e., pending a possible appeal).

Uit de tekst van art. 2:343 lid 3 ("nadat hem een afschrift van het onherroepelijk geworden vonnis als bedoeld in artikel 340 lid 1 is betekend") volgt dat een vonnis of arrest waarbij de te betalen prijs wordt vastgesteld niet uitvoerbaar bij voorraad kan worden verklaard. Uit die bewoordingen vloeit immers voort dat de wederzijdse prestaties eerst opeisbaar zijn nadat de uitspraak onherroepelijk is geworden. Uitvoerbaarheid bij voorraad is met deze wettelijke regeling niet verenigbaar.

[No. 11] Now For Something Completely Different

Ok, this is pretty much off-topic. But it's about Star Wars and almost weekend without any interesting Supreme Court decisions of late to cover, so hey. Here goes (volume!).

And oh, there is of course precedent.

[No. 10] "Truer Words" According to Prof. B.

Check this, linking to this.

[No. 9] --- Breaking News --- Mark The Date! --- Inaugural Lecture of Prof. Steven Hijink ---

This Friday at 16.00 hrs (Amsterdam time) sharp in the aula at the Erasmus School of Law, my colleague Prof. Steven Hijink will give his inaugural lecture titled:

'Naar een Europees Jaarrekeningrecht".*

See you there? See you there!

* Pretty roughly translated: towards  European annual account law.

[No. 8] Report of the MCCG

By "MCCG" I mean the Monitoring Commissie Corporate Governance. I also could have framed it as "DMCCG", D standing for Dutch, but that may be one consonant too many. By "Report" I mean the latest monitoring report by the MCCG, available here.* ** Below the fold are the main findings.

* Unfortunately only in Dutch; which is a bit weird, in light of all these fancy English words like ' corporate', 'governance' and 'monitoring'. But that's the way it is. The code (2008) itself is available in English though.

** Additional docs availabe here, including research into board composition (same caveat as *).

[No. 7] Director Remuneration and Allocation of Powers

Last Friday, the Supreme Court decided a case that turned on the question, whether the supervisory board had the power to grant remuneration to a supervisory director who was fulfilling management director tasks for a certain period. The answer is no, as:

1. the supervisory director acting this way does not by doing so 'morph' into a management director, but remains to be a supervisory director (unless that supervisory director is transformed into a management director by a decision to that effect by the organ of the company empowered to decide so); and
2. the supervisory board lacks the power to grant remuneration to one of its members.

Which organ of the company is allocated the power to grant remuneration to either management director or supervisory directors depends, besides statutory rules on point, on the company's articles of association (insofar statutory rules are only default and not mandatory) ; normally the anser is 'the general meeting of shareholders'.

The gist of this decision is the clarification offered under 1. above, as already assumed in doctrine. As to 2: no shocker, to say the least. Anyway; both were effectively not taken into account by the lower court, resulting in its decision being reversed and remanded.

Ow, I really appreciate the opening remarks of the Supreme Court, putting emphasis on the importance of power allocation rules being clear and all, also to avoid situations in which conflicts of interests could arise (for example if the supervisory board could grant remuneration to one of its members). To me, this echos the regulatory side of corporate law, to be distinguished from its facilitating side; I discussed this Janus head nature of corporate law elsewhere in detail.

For our Dutch readers, here is the money quote.

De beloning van bestuurders en commissarissen dient, ongeacht de aard van de door hen verrichte werkzaamheden, in het belang van duidelijke verhoudingen binnen de vennootschap op het punt van de bevoegdhedenverdeling, en om belangenconflicten bij de toekenning van beloningen van bestuurders en commissarissen te voorkomen, te geschieden door de in de wet en de statuten aangewezen organen. Commissarissen kunnen, zoals ook valt af te leiden uit art. 2:151 BW, voor zekere tijd daden van bestuur verrichten, maar zonder een daartoe strekkend benoemingsbesluit van het daartoe bevoegde orgaan - in het geval van Imeko is dat ingevolge art. 18.1 van haar statuten de ava - maken zij geen deel uit van het bestuur. Indien de statuten van een naamloze vennootschap de vaststelling van de bezoldiging van de bestuurders aan de raad van commissarissen overlaten, zoals art. 2:135 BW toelaat en in art. 18.7 van de statuten van Imeko is geregeld, maakt dat die raad van commissarissen niet bevoegd om een bezoldiging aan zijn eigen leden toe te kennen ter vergoeding van door die leden verrichte werkzaamheden op bestuursniveau. De RvC kon derhalve, anders dan het hof oordeelde, aan art. 18.7 van de statuten niet de bevoegdheid ontlenen om een aanvullende managementvergoeding vast te stellen voor bestuurswerkzaamheden die zijn lid [verweerder 2] verrichtte.

[No. 6] Do Institutional Investors Follow Proxy Advice Blindly?

I've just posted a new paper on SSRN that addresses the issue of proxy advisors' influence on the voting behavior of institutional investors. Many thanks to the LSE for inviting me to present the paper last month in London. Hopefully the piece will make a small contribution to the ongoing policy debate in this area, including in the Netherlands where the Monitoring Committee Corporate Governance has recently announced that it will look into the issue this coming year. Here's the abstract:

The effectiveness of shareholder voting as a governance mechanism depends in large part on the voting behavior of institutional investors, many of whom receive recommendations on how to vote from proxy advisors such as ISS. Company managers and policymakers are increasingly concerned that institutional investors follow such voting recommendations blindly, without verifying their accuracy. We hypothesize that institutional investors allocate the limited resources available for verifying the accuracy of voting recommendations to voting decisions that are likely to have the greatest impact on portfolio performance. To test this hypothesis, we analyze proprietary data from four large funds, using the funds’ marginal propensity to deviate from voting recommendations as a proxy for resources devoted to verifying their accuracy. Consistent with our hypothesis, we find that funds tend to deviate from voting recommendations more often when they hold a large stake in the portfolio firm, when the firm performs relatively poorly and when the proposal has potentially significant value implications.

The paper can be downloaded here.

[No. 5] Evolution of Director Liability (Case) Law

Actually, October 2010 was a busy month for the Institute for Corporate Law.

In addition to the Cartesio symposium, a symposium was organized later that month on the evolution of director liability law, with an emphasis on case law developments. This symposium kicked off a series of symposia on director liability; the next symposium will take place this summer, covering recent developments in the applicable statutory regime as to conflict of interests, the one-tier board, dividend payments and payment of derivative damages.

The contributions to the 2010 symposium - including the 70+ page center-article covering director liability issues of private law, criminal law and administrative law - were published in a book that was released on December 23, 2011; this offers a state-of-the-art analysis of key issues re director liability from several perspectives .

Here is the abstract (Dutch only):

Bestuurdersaansprakelijkheid bij NV's en BV's is een onderwerp dat met regelmaat terugkeert in wetgeving, rechtspraak, literatuur en media. Dit onderwerp is bij uitstek voor de praktijk van bedrijfsvoering en ondernemerschap van belang; het heeft daardoor maatschappelijke relevantie. Deze bundel vormt de neerslag van een in 2010 gehouden symposium over evolutie van het bestuurdersaansprakelijkheidsrecht, waarin drie thema's centraal stonden:

1. de aansprakelijkheidsmaatstaf 'ernstig verwijt' als adequaat vehikel voor rechtsvinding en -ontwikkeling;
2. a-typische gevallen van bestuurdersaansprakelijkheid; en
3. bestuurdersaansprakelijkheid buiten het ondernemingsrecht (in het bestuursrecht en het strafrecht).

Dit symposium markeert het begin van een symposiareeks die beoogt het wetenschappelijk en maatschappelijk debat over de toekomst van het bestuurdersaansprakelijkheidsrecht te bevorderen.

For details go here.

 

[No. 4] Cartesio Revisited

On October 7, 2010, the Institute for Corporate Law organized a symposium on the Cartesio decision of the European Court of Justice. The contributions to that symposium were published in a book that was released on December 22, 2011; this is the go-to guide for anybody interested in the ins and outs of the Cartesio decision and its impact on cross-border activities of companies.

Here is the abstract (Dutch only): 'Op 7 oktober 2010 vond op de Erasmus Universiteit Rotterdam het symposium 'Europees ondernemingsrecht: grensoverschrijdend ondernemen na Cartesio' plaats. Dit symposium is het tweede in een reeks over Europees ondernemingsrecht. Centraal in dit symposium stond het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie over Cartesio, de Hongaarse vennootschap die haar bestuurscentrum naar Italië verplaatste. Gedurende het symposium is dit arrest van verschillende zijden belicht. De tijdens het symposium gehouden voordrachten zijn in dit boek gebundeld. Tevens bevat dit boek een aantal belangwekkende publicaties over grensoverschrijdend vestigen en ondernemen.'

For details go here.